फोनको घन्टी बज्दै थियो कस्ले गरेको रहेछ भन्दा नचिनेको नम्बर देखियो, - "हलो " भन्दै मैले सम्भोदन गरे

" के छ काजी "

सुनेको आवाज तर ठम्म्याउन सकिन , मैले प्रश्न गरे - "को हो मैले त चिनिन नि ? "

"कहाँ चिन्थीस, त जस्तो ठुला बडाले हामीलाई "

"ओहो च्याङ्ग्रा , कहाँ बाट सम्झिस आज, " हामी दुई नङ र मासु छुटेको करीब करीब, ४ बर्ष भएको थियो, समय र परिस्थितीले हामीलाई एक अर्का बाट निकै टाढा लगेको थियो । यहाँ सम्म कि हामीलाई एक अर्काको खबर नै थिएन, तर उसले मेरो नम्बर चाँही भेट्या रहेछ ।

" के छ तेरो, के गर्दै छस आजकाल ? " उसले प्रश्न गर्‍यो

"के हुनु त्यही त हो नि अमेरिकाको जिन्दगी घर काम, काम घर । अनी तेरो के छ सुना न त "

"केही छैन यार मेरो पनि उही पहिलेको जस्तै नै हो चली रहा छ । अनी सुन न मैले विवाह गर्न आट्या छु, त आउनु पर्छ है ? "

म अच्चम्म परे " कहिले, को सँग ? " भनी मैले फेरी प्रश्न गरे

" यही सेप्टेम्बर ४ तारीक , केरेन सँग "

को केरेन मैले चिन्या थियिन, केटोले खैरिनी पट्टाएछ भनी मन मनै सोचे ।

च्याङ्ग्रा - " त अली चाडै आउनु पर्छ , यहाँ केही नभएनी २ दिन अघी आउनु पर्छ र विवाह सक्के पछी ४-५ दिन अरु बस्ने प्लान मिला । टिकेटको पर्वा नगर म पठाइ दिन्छु, अनी सुट पनि ल्याउनु पर्दैन, यही मैले मिलाको छु,   त मेरो बेस्ट म्यान होस् "

हामी दुई बिच धेरै दुरी फैलेको थियो तर उसले मलाई आफ्नो बेस्ट म्यान बनाएर त्यो दुरी लाई तुरुन्तै मेटेको थियो । मलाई च्याङ्ग्रा कहाँ थियो पनि थाहा थिएन तर नम्बर देखेर चाँही अमेरिका मै छ भन्ने चाँही थाहा थियो । जमानामा उ सबै छोडेर नेपाल फर्केको सुन्या थिए कहिले फिर्ता आयो त्यो पनि थाहा थिएन । मैले त्यही थाहा पाउन उसलाई सोधे । उु अहिले टेनेसी मा रहेछ । हाम्रो निकै लामो गफ भयो त्यही बिच पुराना कुरा हरु पनि भए र आफु बिच को त्यो ४ बर्षे दुरीलाई त्यही केही घण्टामा मेटाउने प्रयास पनि ।

मैले उसलाई म त्यहाँ हुने आश्वासन दिए र जसरी भए नि एक हप्ता को थप छुट्टी मिलाई आउने बचन दिए । लेबर डे को लामो छुट्टीमा आफुले ३-४ दिन थप छुट्टी लिए उु सँग १० दिन बिताउन मिल्थ्यो र मैले त्यही गर्ने निर्णय गरे ।

फोन राख्नु अघी मैले उसलाई सोधे - " मैले चिन्या चाँही को को आउँदै छ नि ? "

उसले हाँस्दै - " सबै भन्यो, उु पनि आउँदै छे " मेरो प्रश्नको "को" र च्याङ्ग्राले जनाएको उु चाँही रिया थियो । म, च्याङ्ग्रा र रिया चाँही सँगै एउटै कलेजमा पढेका थियौ । च्याङ्ग्राले " ल ल अब बाँकी कुरा यही आएपछी कुरा गरुला , उु पनि विवाह सक्के पछी अझै बस्छे " भनी फोन राख्यो ।

सेप्टेम्बर ४ तारिक आउन १५ दिन बाँकी थियो, तर जानु पर्ने २ दिन अगाडि , भित्ते पात्रो पल्टाएर हेर्दा ४ तरिक सोमबार परेको रहेछ भने पछी म १ तारिक जानु पर्ने थियो । तर अब मनमा अनेक कुरा हरु खेल्न थाले, अतितका कुराहरु झल झली पुरानो सिनेमा हेर्या झै आँखा प्रतक्ष आउन थाले ।

आज भन्दा  ८ बर्ष अगाडिका कुराहरु याद आए .....................

"अरु भाग पनि पढ्थें तर कमेन्ट गरेको थीइन, आज फेरी कता कता मैले चिनेको-सुनेको-देखेको-बुझेको कथा देखें। अरु केइ भन्नु छैन, अर्को भागको प्रतिक्ष्यामा"

purele ta sadhai comment garko hunthyo ta.  ke bhanya ho purele nai janos.

kathako ending chai maile ni bujhe bujhe jasto lagyo, baire thapdai jau ta chhito chhito.

बैरे गुरु,
यो भाग त बबाल रहेछ, मनै च्यास छुने  । पेलम प्रभु पेलम अझै  ।

बैरेले भेगसमा गर्नु गरेछ, त्यसैले लास्टमा एक्लै भएछ।

<<<purele ta sadhai comment garko hunthyo ta.  ke bhanya ho purele nai janos.>>>
खुशी तिमले बुझ्दैनौ होस् छोडदेउ।

श्री बैरेबाम बस्ताकोटी ज्यू,
साझा कथा कुथुङ्ग्री विकास आयोजना,
साझापूर, अउँरिका,


विषय: जानकारी गराएको बारेमा।

महोदय,

सेवामा नम्र निवेदन यो छ कि, प्रभुको कथा पढ्दै जाँदा अत्यन्त आनन्द  आएको र, उक्त आनन्द अझै आऊने परिकल्पनामा झन परमानन्दको अनुभूती भएकोमा यो तुच्छ प्रभुको कथा कुरेर बस्नेकुराको जानकारी गराऊन श्रीमान समक्ष यो निवेदन पेश गरेको छु।
धन्यवाद्।

निवेदक,
बिर्ख बहादूर बोगटी

बैरे लाई यही भनाइ छ मेरो  "Happiness is not something ready-made. It comes from your own actions."

Dalai Lama

Magnum opus ..yo vanda badhi kehi vanna chahanna

बैरे तिमी लाई एती बर्षमा रियाको याद आएन । तिम्रो मन त ढुङ्गा को रहे छ ।

कथा चाँही दामी छ बैरे

तर यो बैरे मान्छे चाँही लास्टै झुर रहेछ ल -

मन पर्दैन पनि भन्ने अनी उसैसँग के के गर्ने -

मन नपर्ने मान्छे ले केही नगर्नु नि - दु:ख पाउने भयो यो बैरे रे -

अब चाँही च्याङ्रा को बिहे मा रिया अर्को केटा सँग आवोस् लौ जा त - गर्नु पनि अत्ती हुन्छ नि -

त्यस्तो माया गर्ने मान्छे लाई हेरsssss गरेको - 

I have a feeling that Riya is going to show up with kid ( may be his??? ). Lets see if I am wrong or right.Cannot wait to read next chapter.

kHushii
<<kathako ending chai maile ni bujhe bujhe jasto lagyo, baire thapdai jau ta chhito chhito>>
कथा बिचमा त बल्ल पुग्यो कसरी एन्दिङ बुझ्यौ एती चाडो ?

Bhakte
<<यो भाग त बबाल रहेछ, मनै च्यास छुने  । पेलम प्रभु पेलम अझै >>
ओहो भक्ते प्रभु धेरै दिन पछी दर्शन पाइयो , कथा पढ्दै गरेको ज्ञान भएर म क्रितज्ञ भए । प्रभुको पनि कमलो मन जसतो छ, आफुले यात्रो गर्दा पनि मनमा केही भएन क्या अर्नु ?

crazy love
<<बैरेले भेगसमा गर्नु गरेछ, त्यसैले लास्टमा एक्लै भएछ। >>
खै के भनुम अब मेरो पिडा माथि हास्ने अर्को एक थपियो ।

Birkhe Maila
<<सेवामा नम्र निवेदन यो छ कि, प्रभुको कथा पढ्दै जाँदा अत्यन्त आनन्द  आएको र, उक्त आनन्द अझै आऊने परिकल्पनामा झन परमानन्दको अनुभूती भएकोमा यो तुच्छ प्रभुको कथा कुरेर बस्नेकुराको जानकारी गराऊन श्रीमान समक्ष यो निवेदन पेश गरेको छु।>>

बिर्खे बा तपाईको यो कमेन्टलाई खै कसरी जवाफ दिउम ? आफ्नो शब्द कोश यो कथाको कमेन्ट को लागि रिताउनु भएकोमा म आभारी छु ।

NiTiSa
<<बैरे लाई यही भनाइ छ मेरो  "Happiness is not something ready-made. It comes from your own actions.">>
ठीक भन्यौ साथी, आफु त भाग्य पनि निस्केको राम बाण झै ठान्थे, उसले आफ्नो मार्ग जसरी नि लिएर छाड्छ झै लाग्थ्यो अब यो पनि त्यही भाग्यले कोरेको क्षण हो जस्तो लाग्थ्यो , तर शायद आफ्नै कर्मको फल भुगत्दै छु होला ।

AlterEgo
<<Magnum opus ..yo vanda badhi kehi vanna chahanna>>
प्रभु यो नेपाली छाउरो लाई किन गूगल गर्न लगाउने ? हेहेहेहेहे , तपाईको यो कमेन्टले मेरो दर्जा बढाईदिएको मा म धन्य छु

rhea
<<बैरे तिमी लाई एती बर्षमा रियाको याद आएन । तिम्रो मन त ढुङ्गा को रहे छ ।>>

म त नाम हेर्दा एक्छिन झन्डै खर्लङ भाको , रियाको याद नआउने त प्रश्न नै छैन , तर उसका याद हरु मेरो पापको एकान्ते प्रयासचित हो । उसको यादमा भुलेर जिन्दगी नै छोड्न त मिलेन , कथामा भनेको झै कती घाऊ त समयको धुलो र काम यो बोझले पूर्ण आटेको थियो तर एकान्तमा त्यो धुलो पंछाउदा उसका याद हरुले सताउ थियो । मन ढुङ्गाको पनि होइन, पहिले त स्वाभिमान म भन्दा नै ठुलो भयो तर पछी मनमा डर भने टन्नै थियो , के उसले मलाई बिर्सेंए सक्यो ? उसको जीवनमा अरु कोही छ कि ? उस्लाई पनि मेरो याद आउछ होला । यि प्रश्न हरुका जवाफ खोज्ने क्रममा नै समय बित्यो , तर उसलाई भने सोध्ने आट कहिले पलाएन । अब यसमा मेरो होस् वा मेरो मन को दोश त्यो चाँही छुटाउन अझै सक्या छैन ।

serial
<<कथा चाँही दामी छ बैरे
तर यो बैरे मान्छे चाँही लास्टै झुर रहेछ ल -
मन पर्दैन पनि भन्ने अनी उसैसँग के के गर्ने -
मन नपर्ने मान्छे ले केही नगर्नु नि - दु:ख पाउने भयो यो बैरे रे -
अब चाँही च्याङ्रा को बिहे मा रिया अर्को केटा सँग आवोस् लौ जा त - गर्नु पनि अत्ती हुन्छ नि -
त्यस्तो माया गर्ने मान्छे लाई हेरsssss गरेको - >>

बौचा अब मेरो जीवन को लक्ष्य अर्कै थियो पहिला के गर्नु, चामल पिस्दा धान सँगै घुन पनि पिसिन्छ भन्थे आफुले नि त्यही सोचियो, गल्ती भयो अब त्यही गल्तीको सजाय काट्दै छु । च्याङ्ग्राको बिहे को प्रतिक्षामा त म पनि छु , खै के हुने हो सम्झ्यो कि मन ढुक ढुक गर्छ हेहेहे हेर्दाइ जाम के लेख्या छ यो पुर्पुरो मा ।

Nitisa
<<I  have a feeling that Riya is going to show up with kid ( may be his??? ). Lets see if I am wrong or right.Cannot wait to read next chapter>>

लौ न यहाँ दुई नितिसा छन कि क्या हो ? लौ न कहाँ बाट भुरा हरु पलाए, राम राम राम राम बच्चा लिएर आयो भने म त फैन्ट हुन्छु च्याङ्ग्राको बिहे मा मेरो अर्थी उठ्ने छ । लौ यो आइडीया पनि ननकारौ ।

कथा त अझै एक दुई दिन रोक्नै पर्ला जस्तो छ , सब को मन चुक चुक भयो 

Baire!!

It is really a nice story.. I really appreciate your writing and look forward to read more.

 

 Let me pull this thread up this morning.

 

NepaliThita

 

 

आज पनि कथा छैन बैरे- खोइ अर्को भाग

रियालाई लिन जानी, मलाई थाहा छ, कमेन्ट नै गर्दिन भनेर बस्या, सकिन! त्यो मिस्स कल नि रिया कै हुन पर्छ। ल बैरे मज्जाको छ, भोलीको लागि मस्त भूमिका भो, अब कती बेला एअरपोर्ट पुग्ने हो, तेसैको प्रतिक्ष्यामा। छिट्टै राख्नु

पुरे प्रभु कस्तो गेस हो यो , रिया को नम्बर भए त हुन्थ्यो कल ब्याक नै गरिन गल्ती पो गरे कि क्या हो ? अब एअरपोर्ट त उसलाई त लिन जाने होला नि च्याङ्ग्रा बजिए त्यसरी मुस्कुराउने अरु के हुन्थ्यो र

अनी के भो त त्यसपछी

ल ल छिटो थपौ -

Intresting!! Can't wait for another part....

Nepalithita

 

 

Baire,
Yo ta Prison Break herya jastai vo..kasto thau ma episode khattam parne kya...arko episode eagerly wait gardai chu..

नितिसा एउटै हो बैरे कमेन्ट मात्र दुई चोटि राखेको,धेरै भयो हो? अनी किन doublespace राखेको? स्टोरी लामो ढेखियो तर पढ्नु यकैचिनमा सकियो।  Waiting for next part....